دانشمند علوم سیاسی الیوت آ. کوهن در مجله آتلانتیک میگوید که پیگیری جنگ ایران توسط رئیسجمهور دونالد ترامپ "به طرز شگفتآوری ناشایست" بوده و "بدترین رهبری سیاسی زمان جنگ را که آمریکا تا به حال داشته" را آشکار کرده است.
کوهن که به عنوان مشاور در دوره کوندولیزا رایس، وزیر امور خارجه دوره بوش، خدمت میکرد، در حالی که به ترامپ در مورد تغییر اهداف جنگیاش فرصت میدهد، میگوید: "آنچه عادی نیست و آنچه به طرز شگفتآوری ناشایست است، تقریباً هر جنبه دیگر از نحوه اداره جنگ توسط دولت است."
او مجموعهای از "شکستهای فاحش" را ارائه میدهد، مانند "عدم توضیح جنگ به مردم آمریکا، به جز ارائهای توسط رئیسجمهور در خانه تابستانیاش در حالی که کلاه بیسبال سفید غیرجدی به سر داشت." همچنین شکست ترامپ در مشورت با کنگره وجود دارد، "یا حداقل تأمین تأیید آن برای جنگ." و شکست ترامپ در "همراه کردن متحدان با حداقل غافلگیری و حداکثر قدرت متقاعدسازی برای حمایت از جنگ" وجود دارد.
به جای تلاش برای "به حداقل رساندن اصطکاکها و دشمنیهای داخلی"، ترامپ بر سر بودجه امنیت داخلی دعوا راه انداخته است، در حالی که "تلاشهای محکوم به شکست برای لغو تابعیت مادرزادی و دخالت در اداره انتخابات ایالات" انجام میدهد - اقداماتی که "تقریباً محاسبه شده به نظر میرسند تا شکافهای داخلی را تشدید کنند."
کوهن، کارشناس تاریخ نظامی، مینویسد: مفهوم وحدت ملی "در زمان جنگ به نظر میرسد کاملاً فراتر از توانایی این رئیسجمهور است، که از غرایز دمدمی مزاج خود پیروی میکند و همچنان، همیشگی، به مخالفان داخلی (و در واقع، متحدان) زهر میپاشد، زمانی که برای انجام و پیروزی در جنگ مورد نیاز هستند."
کوهن میگوید بدتر از آن، مشاوران خود ترامپ هستند، که او آنها را به "آرایهای از چاپلوسان و خوشامدگویان که فراتر از صلاحیت خود در فضایی از هرج و مرج سازمانی عمل میکنند" تشبیه میکند.
کوهن میگوید: "هرگز ایالات متحده وزیر دفاعی با توانایی کمتر، متجاوزتر به طرز فاحش، یا کمتر مناسب برای ارائه هدایت غیرنظامی جنگ از پیت هگست نداشته است." او متهم میکند که هگست "حماقت غیرقابل توجیه" نشان داده است با رفتن به جنگ "با یک قدرت اسلامگرا" در حالی که ایالات متحده "با سایر کشورهای مسلمان شریک شده است"، اما سپس تصمیم گرفته "باورهای مسیحی ستیزهجوی عجیب خود را در مرکز لفاظیهای عمومیاش قرار دهد."
کوهن سایر مشاوران کلیدی ترامپ را سرزنش میکند، از جمله معاون رئیسجمهور ونس، مشاور امنیت ملی و وزیر امور خارجه مارکو روبیو، و معاون وزیر دفاع برای سیاستها، الدبریج کالبی، که همه آنها "از رهبری در این جنگ تا آنجا که توانستهاند اجتناب کردهاند."
او با این هشدار شدید به پایان میرسد: "با رهبری سیاسی چنین بیمسئولیت، چنین ناکارآمد، چنین ناتوان از برنامهریزی، چنین مایل به خیانت به دوستان و متحدان برای منفعت کوتاهمدت، چنین مایل به دروغ گفتن و حمایت از رفتار جنایی، نیروی نظامی ما به سادگی در دستان مسئول نیست."

