مانیل، فیلیپین – در فیلیپین، بنگاه‌های خرد، کوچک و متوسط (MSME) تقریباً تمام شرکت‌های ثبت‌شده را تشکیل می‌دهند و بیشترین کارگران را استخدام می‌کنند. اما وقتی نگاه می‌کنید که اعتبار رسمی واقعاً به کجا می‌رود، آن‌ها به سختی آنچه را که برای رشد نیاز دارند دریافت می‌کنند.

بسته به مجموعه داده و سالی که ذکر می‌کنید، آن‌ها حدود 99.5٪ تا 99.6٪ از موسسات، تقریباً دو سوم اشتغال و حدود 40٪ تولید را تشکیل می‌دهند.

داشبورد شمول مالی بانکو سنترال نگ پیلیپیناس (BSP) بارها نشان داده است که وام‌دهی MSME به عنوان بخشی از سیستم بانکی چقدر کوچک است و در سال‌های اخیر در حدود رقم‌های تک‌رقمی پایین نوسان دارد. طبق آخرین داده‌ها (سه‌ماهه سوم 1404)، کل وام‌های MSME به 541 میلیارد پزو رسیده است که قابل توجه به نظر می‌رسد اما واقعاً فقط 6.53٪ از کل وام‌های تجاری را تشکیل می‌دهد. این درصد بسیار کمی برای بخشی است که بیشترین افراد را استخدام می‌کند و بخش بزرگی از اقتصاد ملی را هدایت می‌کند.

این عدد حتی هشیارکننده‌تر به نظر می‌رسد وقتی آن را در برابر معیار قدیمی که بسیاری از گزارش‌ها هنوز استفاده می‌کنند قرار می‌دهید: منشور بزرگ برای تخصیص اعتبار MSME که زمانی از بانک‌ها می‌خواست 8٪ از سبد وام خود را برای بنگاه‌های خرد و کوچک و 2٪ برای شرکت‌های متوسط کنار بگذارند. تا پایان مهر 1404، وام‌ها به بنگاه‌های خرد و کوچک هنوز فقط حدود 1.9٪ بود.

این شکاف دلیلی است که کنفرانس‌های فین‌تک مدام بر ریل‌های دیجیتال، امور مالی جاسازی‌شده، امور مالی باز و داده‌های بهتر که سرانجام می‌توانند وام‌دهی به کسب‌وکارهای کوچک را کارآمد کنند، تأکید می‌کنند. به عنوان مثال، در Money20/20 فیلیپین، آنجلو مادرید رئیس بانک مایا اخیراً استدلال کرد که بانکداری دیجیتال به شمول مالی برای MSME کمک می‌کند، اما تنها در صورتی که کشور اصول اولیه مانند ثبت شرکت، مستندسازی و سوابق دیجیتالی‌شده در سراسر دولت و امور مالی را نیز اصلاح کند.

مادرید در کنفرانس گفت: «بانکداری دیجیتال نقش مهمی ایفا می‌کند، اما زمانی بهترین عملکرد را دارد که توسط زیرساخت ملی مناسب حمایت شود - فرآیندهای ساده‌تر، الزامات ساده‌شده و سیستم‌های دیجیتالی‌شده که عملیات و رشد کسب‌وکارها را آسان‌تر می‌کند. بهبود دسترسی به امور مالی فقط در مورد محصولات جدید نیست. این در مورد ساده‌تر و شهودی‌تر کردن تجربه کلی است - از ورود و تایید تا پرداخت و استفاده روزانه.»

این مانند یک جمله احساسی شرکتی به نظر می‌رسد چون هست. اما همچنین به مشکلات واقعی اشاره می‌کند.

چرا MSME برای دریافت اعتبار با مشکل روبرو می‌شوند

MSME اغلب باید از دو مانع بزرگ عبور کنند: هویت و شواهد. اولین مورد تحت مشتری خودت را بشناس قرار دارد، جایی که وام‌دهندگان باید تأیید کنند مالک کیست، آیا بنگاه قانونی و به درستی ثبت‌شده است و آیا شخصی که امروز امضا می‌کند ماه‌ها بعد همچنان قابل ردیابی و پاسخگو خواهد بود. به اندازه کافی ساده به نظر می‌رسد، اما در عمل می‌تواند به معنای ارائه چندین شناسه که برخی ممکن است نداشته باشند و عبور از مدارک فراوان باشد.

مانع دوم سخت‌تر است. بانک‌ها سوابقی می‌خواهند که نشان دهند کسب‌وکار واقعاً چگونه درآمد و هزینه می‌کند، اسنادی مانند تاریخچه فروش، صورت‌حساب‌های بانکی، فاکتورها، اظهارنامه‌های مالیاتی و هر چیزی که به پاسخ به سؤال اساسی ظرفیت بازپرداخت کمک کند.

بسیاری از MSME این سیگنال‌ها را دارند، اما نه به شکلی که بانک‌ها بتوانند به راحتی تأیید یا استاندارد کنند، مانند صورت‌های مالی. دقیقاً همین جایی است که بسیاری از شرکت‌های خرد و کوچک با دیوار برخورد می‌کنند، زیرا ممکن است جریان نقدی ثابتی داشته باشند اما دارایی‌های دارای سند قابل وثیقه‌گذاری ندارند.

این همچنین یک مشکل هزینه است. یک وام سرمایه در گردش 50,000 پزویی می‌تواند تقریباً به همان میزان کار ورود نیاز داشته باشد که یک وام 100 برابر بزرگ‌تر. به هر حال، هر دو نیاز به تأیید، بررسی، مستندسازی، نظارت و وصول دارند - با تلاش احتمالاً بیشتر مورد نیاز برای MSME که روش‌های حسابداری کمتر استانداردشده‌ای دارند. برای یک بانک سنتی، پردازش وام‌های کوچک نسبت به سودی که به دست می‌آورند می‌تواند گران باشد.

به همین دلیل است که بسیاری از MSME رشد را از طریق خانواده، تأمین‌کنندگان یا وام‌دهی غیررسمی و غارتگرانه تأمین مالی می‌کنند. همچنین به همین دلیل است که دیجیتال همچنان به عنوان راه‌حل معرفی می‌شود زیرا فعالیت دیجیتالی‌شده می‌تواند به راحتی نوع شواهدی را که وام‌دهندگان با هزینه کمتر نیاز دارند تولید کند.

چگونه فین‌تک‌ها می‌توانند از سیگنال‌های دیجیتال برای ارزیابی اعتبار استفاده کنند

یک نمونه محلی مشخص مایا است. پیام‌رسانی عمومی مایا در مورد MSME بر اعتبار جاسازی‌شده تکیه کرده است، یعنی تامین مالی ارائه‌شده در داخل ابزارهایی که بازرگانان قبلاً برای پرداخت‌ها و مدیریت پول استفاده می‌کنند، مانند برنامه مایا آن‌ها.

در گزارش سالانه 1403 خود، بانک مایا «مایا ادونس» را به عنوان وام‌های سرمایه در گردش ارائه‌شده از طریق برنامه مایا بیزینس توصیف کرد که به عنوان سریع و بدون وثیقه برای خرده‌فروشان خرد و فروشندگان مستقل قرار داده شده است.

تصمیمات اعتباری با ردپای تراکنش‌های بازرگان در پلتفرم، مانند فعالیت فروش، ورودی‌های نقدی و استفاده از ابزارهایی مانند پرداخت‌های QR، اطلاع‌رسانی می‌شود. پرداخت و بازپرداخت در همان برنامه نگهداری می‌شود، با منابع مالی که به سرعت آزاد می‌شوند و بدون اینکه وام‌گیرنده نیاز به ورود به شعبه بانک داشته باشد.

البته، آن نوع سرعت می‌تواند ریسک را نیز پنهان کند. وقتی وام‌دهی دسترسی آسان‌تری پیدا می‌کند، استفاده بیش از حد آن نیز آسان‌تر می‌شود، به ویژه برای شرکت‌های کوچکی که قبلاً با حاشیه‌های نازک سر و کار دارند. اگر مدل‌های وام‌دهنده یک کاهش فصلی را اشتباه بخوانند، یا اگر فروش بازرگان به دلیل عوامل خارج از کسب‌وکار کاهش یابد، همان سیستم بدون اصطکاکی که به سرعت پرداخت می‌کند باید به سرعت جمع‌آوری کند.

به نظر نمی‌رسد این مشکل زیادی برای مایا باشد. بانک ارقام معوق را به طور خاص برای وام‌های MSME منتشر نمی‌کند، اما داده‌های BSP برای سه‌ماهه سوم 1404 نسبت کل وام غیرعملکردی (NPL) آن را 5.77٪ نشان می‌دهد. به تنهایی، این سطح غیرعادی برای یک وام‌دهنده که اعتبار زیاد با بلیت کوچک، بدون وثیقه و مبتنی بر جریان نقدی انجام می‌دهد، نیست، جایی که NPL تمایل دارد بالاتر از نمونه کارهای سنگین وثیقه اجرا شود.

نکته بزرگ‌تر این است که حجم وام یک فین‌تک شکاف تامین مالی MSME را حل نمی‌کند. اما آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه وام‌دهی اول وثیقه می‌تواند از طریق دید جریان نقدی، با استفاده از داده‌های مداوم تولیدشده توسط تراکنش‌های روزمره یک کسب‌وکار در پلتفرم‌های دیجیتال بهبود یابد. – Rappler.com

لنس اسپنسر یو یک روزنامه‌نگار سابق تجاری برای رپلر است. او بعداً به عنوان تحلیلگر سرمایه خصوصی در MSCI کار کرد و مستقیماً با صندوق‌های ثروت حاکمیتی، صندوق‌های بازنشستگی و دفاتر خانوادگی در سراسر منطقه آسیا-اقیانوسیه کار کرد. او اکنون به عنوان تحلیلگر سرمایه‌گذاری و استراتژی در ددال خدمت می‌کند و تحقیقات عمیق و قابل اجرا برای صندوق‌های سرمایه خصوصی و سرمایه‌گذاران نهادی تولید می‌کند.

فینترست مجموعه رپلر است که دنیای پول را رمزگشایی می‌کند و مشاوره عملی در مورد مدیریت امور مالی شخصی شما ارائه می‌دهد.