با سقوط فلزات گرانبها و تقویت دلار، آیا وارش دوست است یا دشمن؟

نوشته شده توسط: لانگ یو، وال استریت اینسایتس

روز جمعه، وال استریت شاهد قیمت‌گذاری مجدد چشمگیر دارایی‌ها بود.

با چشم‌انداز احتمالی تصدی ریاست فدرال رزرو توسط کوین وارش، فرماندار سابق فدرال رزرو، سرمایه‌گذاران در یک معضل عمیق گرفتار شده‌اند: آیا این رئیس جدید برای بازار "دوست" خواهد بود یا "دشمن"؟

سردرگمی بازار مستقیماً در نوسانات شدید قیمت منعکس شد. روز جمعه، نقره یک بار بیش از 30٪ سقوط کرد و بزرگترین سقوط تک‌روزه خود را از مارس 1980 تجربه کرد؛ طلا یک بار 11٪ سقوط کرد، بدترین روز از ژانویه 1980. در همین حال، شاخص دلار 0.9٪ افزایش یافت، بازده اوراق خزانه‌داری 10 ساله آمریکا به 4.24٪ رسید، شاخص S&P 500 اندکی 0.4٪ کاهش یافت و شاخص راسل 2000، که به نقدینگی حساس‌تر است، 1.5٪ کاهش یافت.

هسته این واکنش زنجیره‌ای در مواضع سیاستی به ظاهر متناقض وارش نهفته است. از یک سو، او خواستار کاهش سریع‌تر نرخ بهره توسط فدرال رزرو شد، در حالی که از سوی دیگر، به شدت از کاهش ترازنامه عظیم فدرال رزرو (یعنی "انقباض کمی") حمایت کرد.

پریا میسرا، مدیر پورتفولیوی درآمد ثابت در جی‌پی مورگان مدیریت دارایی، صریحاً به نگرانی‌های بازار اشاره کرد: "مردم به اظهارات او درباره نیاز به کاهش ترازنامه واکنش نشان می‌دهند. این تأثیر بسیار بزرگی بر دارایی‌های ریسکی خواهد داشت."

برای بازار، کاهش نرخ بهره قطعاً یک عامل مثبت است، اما اگر با انقباض کمی تهاجمی همراه باشد، نقدینگی خارج خواهد شد. این منطق زیربنایی عملکرد بازار روز جمعه است که شاهد "ضربه مضاعف" به دارایی‌های امن (طلا/اوراق خزانه‌داری آمریکا) و دارایی‌های ریسکی بود، با تنها تقویت دلار آمریکا.

سایه کاهش ترازنامه: نگرانی‌های پنهان برای دارایی‌های ریسکی

بزرگترین نگرانی وال استریت نگرش وارش نسبت به ترازنامه فدرال رزرو است.

وارش از سال 2006 تا 2011 به عنوان فرماندار فدرال رزرو خدمت کرد، جایی که او به عنوان یک "شاهین تورمی" شناخته می‌شد و سال‌ها استدلال می‌کرد که نرخ بهره پایین و خرید اوراق قرضه در مقیاس بزرگ افزایش قیمت را تحریک خواهد کرد. اگرچه اظهارات اخیر او به حمایت از کاهش سریع‌تر نرخ بهره تغییر کرده است، اصرار او بر کاهش ترازنامه باعث شده برخی سرمایه‌گذاران باور کنند که این می‌تواند اثر محرک کاهش نرخ بهره را تضعیف کند.

در حال حاضر، فدرال رزرو به تازگی شروع به گسترش مجدد ترازنامه خود با خرید اوراق خزانه‌داری کوتاه‌مدت برای کاهش فشار بر بازار وام یک‌شبه کرده است. اگر وارش پس از تصدی این روند را معکوس کند، نقدینگی بازار با آزمایشی روبرو خواهد شد.

یک چهره برجسته به شدت از او حمایت می‌کند: او یک "واقع‌گرا" است.

با وجود واکنش بازار، محافل سرمایه‌گذاری برتر وال استریت به طور یکپارچه نزولی نیستند. بسیاری از سرمایه‌گذاران باتجربه معتقدند که بزرگترین ارزش وارش در "استقلال" او نهفته است. در مقایسه با "پرچم‌دار سیاست پولی شل" که قبلاً توسط رئیس‌جمهور ترامپ درخواست شده بود، وارش به عنوان فرد مناسب برای مقاومت در برابر فشار سیاسی و حفظ استقلال بانک مرکزی دیده می‌شود.

راب آرنوت، بنیانگذار ریسرچ افیلیتس، گفت: "وارش یک واقع‌گرا است. او یک صدای منطقی خواهد بود که اثر آرامش‌بخش و تسکین‌دهنده‌ای بر بازار خواهد داشت."

پل تودور جونز، مدیر صندوق پوشش ریسک، او را بسیار تحسین کرد و وارش را "بسیار آگاه به بازار" نامید. جونز معتقد است، "با بدهی بیش از 100٪ تولید ناخالص داخلی و نرخ کسری 6٪، او فرد کامل برای راهنمایی ما در این دوره بالقوه چالش‌برانگیز است."

دن ایواسین، مدیر ارشد سرمایه‌گذاری پیمکو، نیز بازار را مطمئن کرد و گفت: "بازار با این انتخاب راحت خواهد بود؛ او استقلال کافی را نشان خواهد داد."

منطق "معامله کاهش ارزش پول" معکوس شده است.

از دیدگاه یک معامله‌گر، اقدام بازار روز جمعه همچنین تغییری در منطق را نشان داد. اوج‌های رکورد قبلی برای طلا و نقره عمدتاً منعکس‌کننده از دست دادن اعتماد بازار به دلار آمریکا و دارایی‌های آمریکا بود (یعنی "معامله کاهش ارزش پول").

با این حال، ظهور وارش به نظر می‌رسد این انتظار را معکوس کرده است. بازگشت قوی جمعه دلار، همراه با سقوط فلزات گرانبها، نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران این "رأی عدم اعتماد" را پس می‌گیرند. پیتر بوکوار، مدیر ارشد سرمایه‌گذاری در وان‌پوینت BFG ولث پارتنرز، این عدم قطعیت را در میان احساسات پیچیده با یک جناس خلاصه کرد:

آیا کوین وارش واقعی جلو خواهد آمد؟

تمام نوسانات فعلی بازار اساساً شرط‌بندی بر "کوین وارش واقعی کیست" است. موضع سیاسی او پیچیده و دشوار است: زمانی یک "شاهین تورمی" شناخته‌شده بود، اخیراً به درخواست کاهش نرخ بهره روی آورده است، اما همچنان بر انقباض کمی متمرکز مانده است. این پیچیدگی هر برچسب ساده "کبوتری" یا "شاهینی" را رنگ‌پریده و ناتوان می‌کند.

شایان ذکر است که حتی اگر وارش به کار بگیرد، نخواهد توانست به تنهایی سیاست‌ها را تدوین کند.

در حالی که رئیس فدرال رزرو نفوذ قابل توجهی دارد، او همچنان تابع مکانیسم رأی‌گیری کمیته است. در حال حاضر، تقسیم‌بندی‌هایی در داخل فدرال رزرو ظاهر شده است. این هفته، کمیته بازار باز فدرال (FOMC) رأی داد تا نرخ بهره بدون تغییر باقی بماند، اما دو فرماندار منصوب شده توسط ترامپ، والر و میلان، علیه کاهش 0.25 درصدی نرخ بهره رأی دادند.

برخی از سرمایه‌گذاران اشاره می‌کنند که اگر رهبران و کمیته‌های بانک مرکزی ایالات متحده مکرراً در تصمیمات نرخ بهره اختلاف نظر داشته باشند، همانطور که در بریتانیا داشته‌اند، این نشان‌دهنده یک تغییر قابل توجه خواهد بود و می‌تواند با افزایش عدم قطعیت درباره تصمیمات آینده، فشار بر بازارها وارد کند.

واضح است که وال استریت به زمان بیشتری برای هضم سیگنال‌های پیچیده ای که توسط این رئیس بالقوه جدید آورده شده است نیاز دارد.