روزنامه‌نگاران بابی کولوما، آیریس گونزالس و ۳ نفر دیگر در جوایز افتخار ۲۰۲۵ شناخته شدند

(این یک بیانیه مطبوعاتی از انجمن فارغ‌التحصیلان دانشکده رسانه و ارتباطات دانشگاه فیلیپین است.)

پنج فارغ‌التحصیل دانشکده رسانه و ارتباطات دانشگاه فیلیپین (UPCMC) به عنوان دریافت‌کنندگان جوایز افتخار ۲۰۲۵ به خاطر آوردن شرافت و افتخار به مؤسسه از طریق کار خود انتخاب شده‌اند.

برندگان جایزه عبارتند از روبرتو کولوما روزنامه‌نگار باتجربه، ملیسا آباد سانتوس-بارون پیشگام تحقیقات بازار دیجیتال، النا بوئنسالیدو-منگاهاس کارگر اجتماعی و رهبر مدنی، الن اونگکو-مارفیل فیلمساز مستقل، و آیریس گونزالس سردبیر تجاری-ستون‌نویس.

این جوایز که به طور رسمی به نام گاواد گلوریا فلیسیانو شناخته می‌شوند، در تاریخ ۱۴۰۴/۱۲/۰۹ در جریان بازگشت سالانه UPCMC در تالار کمیسیون آموزش عالی در UP دیلیمان اهدا خواهند شد. مراسم توسط فارغ‌التحصیلان تیوزدی وارگاس، RS فرانسیسکو و کاتا اینوسنسیو میزبانی خواهد شد، با جام‌هایی که توسط استاد بازنشسته UP و عضو هیئت مدیره فارغ‌التحصیلان گریس خاویر آلفونسو طراحی شده است.

شب جوایز افتخار که اکنون در نهمین سال خود است و توسط شرکت سان میگل ارائه می‌شود، توسط انجمن فارغ‌التحصیلان UPCMC سازماندهی شده و همزمان با شصتمین سالگرد دانشکده است.

"افراد ممتاز ما نمونه‌ای از تعالی و تأثیر در زمینه‌های خود هستند، که افتخار را به مادرمدرسه ما می‌آورند و الهام‌بخش جامعه UPCMC هستند"، مالو چوآ-فاگار رئیس انجمن فارغ‌التحصیلان و مدیر کل PTV-4 گفت.

هیئت داوران امسال شامل دکتر النا پرنیا معاون سابق رئیس UP برای امور عمومی و رئیس سابق UPCMC؛ دکتر لوردس پورتوس رئیس سابق انجمن ارتباطات فیلیپین؛ دکتر گری دویلز استاد و رئیس سابق منونوری نگ پلیکولانگ پیلیپینو؛ چیت گوئررو تهیه‌کننده تلویزیونی باتجربه؛ مندی ریس کارگردان تبلیغات تلویزیونی و برنده جایزه افتخار ۲۰۲۴؛ دکتر دیوسا لابیست رئیس UPCMC؛ و جینگ مگسیسای کارگردان خبری سابق ANC و CNN فیلیپین، نماینده خانواده دکتر گلوریا فلیسیانو که دانشکده را از ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۵ رهبری کرد، بود.

جوایز افتخار در سال ۲۰۱۷ برای به رسمیت شناختن فارغ‌التحصیلانی که دستاوردهایشان در روزنامه‌نگاری، فیلم، تحقیقات ارتباطی، پخش و زمینه‌های مرتبط میراث فلیسیانو، رئیس پیشگام برنامه ارتباطات جمعی UP را تداعی می‌کند، تأسیس شد.

بابی کولوما ۴۰ سال به روزنامه‌نگاری اختصاص داد و به رئیس دفتر آژانس فرانس پرس در سنگاپور و مالزی ارتقا یافت. به عنوان سردبیر UP فیلیپین کالجین، او به دلیل حمایت از آزادی مطبوعات در اوج حکومت نظامی زندانی شد. او رویدادهای محوری مانند انقلاب قدرت مردم، شورش‌ها و برداشتن پایگاه‌های آمریکا در فیلیپین را پوشش داد. گزارش‌های کولوما جایزه رسانه‌های جمعی کاتولیک را برای بهترین در روزنامه‌نگاری به او داد. او نشان ملی شایستگی را با رتبه شوالیه از ژاک شیراک رئیس‌جمهور فرانسه در آن زمان به خاطر "حرفه‌ای‌گری عالی و تعهد به عینیت" دریافت کرد. او همچنین به عنوان رئیس انجمن خبرنگاران خارجی فیلیپین خدمت کرد و رویدادهای جهانی برجسته را از تحویل هنگ کنگ تا نشست ترامپ-کیم گزارش داد.

ایسا بارون سابقه چهار دهه‌ای در زمینه تحقیقات بازاریابی ساخته است و در مدیریت تحقیقات، تحلیل و توسعه کسب و کار تسلط پیدا کرده است. به عنوان بنیانگذار مشترک GoodThinking Research Inc. و FastforwardMR Corporation، او از رویکردهای چابک و مبتنی بر بینش و دیجیتالی‌سازی فرآیندهای تحقیق حمایت کرد. او سه دوره به عنوان رئیس انجمن تحقیقات بازاریابی و نظرسنجی فیلیپین (MORES) خدمت کرده و نقش‌های رهبری متعددی را برای پیشرفت استانداردهای صنعت و پذیرش دیجیتال ایفا کرده است. فراتر از کار شرکتی، بارون از پروژه‌های حمایت از مصرف‌کننده و بنیاد ICANSERVE حمایت کرده و بر کمپین‌های بهداشت عمومی و سیاست مراقبت از سرطان تأثیر گذاشته است.

آیریس گونزالس یک روزنامه‌نگار چند جایزه است که به طور مداوم تقاطع سیاست، مسائل اجتماعی و سیاست اقتصادی را پل زده است. ستون سه‌بار هفتگی او "چشمان کاملاً باز" در ستاره فیلیپین سوء استفاده از بودجه عمومی، منافع شرکتی و کمبودهای دولت را افشا کرده است در حالی که از جوامع حاشیه‌نشین حمایت کرده است. گزارش‌های تحقیقاتی او در مورد مالامپایا، e-sabong، POGOs و نیروی زغال‌سنگ بر گفتمان عمومی و سیاست تأثیر گذاشته و افتخارات متعدد "داستان ویژه سال" را از انجمن روزنامه‌نگاران اقتصادی فیلیپین کسب کرده است. فراتر از اتاق خبر، او به ماموریت‌های بازگشت به وطن پیوسته، مصیبت ماهیگیران فیلیپینی را مستند کرده و "جنگ علیه مواد مخدر" دولت دوترته و مراقبت از سرطان کودکان را پوشش داده است، که اغلب کمک را برای آسیب‌دیدگان بسیج می‌کند.

النا منگاهاس ۳۴ سال کار حرفه‌ای و خدمات مدنی را در شهرستان سان جوآکین، کالیفرنیا اختصاص داد، جایی که از توسعه نیروی کار حمایت کرد و هزاران جوان را به آموزش، مشاغل و فرصت‌های داوطلبانه متصل کرد. فراتر از خدمات دولتی‌اش، او نقش‌های رهبری داوطلبانه کلیدی از جمله مدیر اجرایی کمیته دغدغه‌های آسیا اقیانوسیه، عضو ارشد هیئت مدیره Little Manila Rising و رئیس باشگاه روتاری استاکتون مرکزی را بر عهده داشت. یک عضو مادام‌العمر انجمن تاریخی ملی فیلیپینی آمریکایی، او یک مدافع قوی برای جوامع مهاجر، توانمندسازی زنان، جوانان دارای معلولیت و مربیگری رهبران اقلیت بوده است. مشارکت‌های او همچنین به هنر و ادبیات از طریق اجراها در تئاتر محلی، مستندهای تاریخی و تولیدات فیلیپینی آمریکایی گسترش می‌یابد.

الن مارفیل خود را در سینمای مستقل فیلیپین از طریق خانه تولید خود، Erasto Films متمایز کرده است. فیلم‌های بلند او Boses، Mga Pusang Gala و Lakbay2Love هنر، مضامین شفا و انعطاف‌پذیری و حمایت از حمایت از کودکان، برابری جنسیتی و آگاهی زیست‌محیطی را ترکیب کرده‌اند. در سال ۲۰۲۵، او Lakambini: Gregoria de Jesus را نمایش داد، یک اثر تاریخی که آگاهی عمومی از قهرمان کاتیپونان را احیا کرد. او جوایزی از Cinemalaya، جشنواره CineEuropa در پالاوان و در سراسر ایالات متحده در جشنواره‌های فیلم Frameline، G2 Green Earth و تغییرات اجتماعی بین‌المللی برنده شده است. آثار او در مدارس، جوامع و مجامع جهانی در مورد آموزش و تغییرات اجتماعی نمایش داده می‌شود. فراتر از سینما، او Pelikulove.com را تأسیس کرد، یک پورتال چند هنری که صداهای جدید در فیلم و تئاتر را پرورش می‌دهد و دسترسی به آموزش خلاقانه را در طول و بعد از همه‌گیری گسترش می‌دهد. – Rappler.com