[سرمقاله] نظارت بر بودجه نیازمند دقت و صبر است، نه فقط حرف زدن

در سال ۲۰۲۵ که گذشت، از سطح، گستردگی و درصد فساد در بودجه شوکه شدیم. اما علیرغم خشم عمومی، شادی ادامه یافت — و بودجه تصویب شد. و طبق بیانیه مطبوعاتی مالاکانیانگ، بودجه ۲۰۲۶ گویا پاک‌تر از بودجه‌های گذشته است.

همان‌طور که JC Punongbayan ستون‌نویس اقتصادی Rappler گفته است: به حرف سیاستمداران اعتماد نکنید. توضیح او این بود: "این فقط به طور جزئی پاک‌تر از بودجه ۲۰۲۶ است و بسیاری از اصلاحات فقط برای نمایش هستند." (در این اقتصاد: رد ادعاهای گمراه‌کننده درباره بودجه ۲۰۲۶)

آیا نباید دیگر دوباره فریب بخوریم؟ آیا خوشحال هستید که چند نفر زندانی شده‌اند؟ (ردیاب: پیمانکاران و مقامات دولتی که به خاطر فساد در کنترل سیل زندانی شده‌اند)

اما ماهی‌های بزرگ واقعی — همان‌هایی که ماریتس ویتوگ، سردبیر Rappler، آن‌ها را "نهنگ‌های بزرگ" می‌نامد — به نظر می‌رسد از پاسخگویی جان سالم به در برده‌اند.

تخمین زده می‌شود که ۲۰ درصد بودجه ملی سال به سال به فساد می‌رسد — و اگر از سال ۲۰۱۶ محاسبه کنیم، تخمین‌هایی وجود دارد که می‌گویند این رقم به ۸.۸ تریلیون پزو درخشان رسیده است!

پس چه باید کرد؟ ما در برانگیختن احساسات خوب هستیم — در تجمعات، پست‌های فیسبوک و میم‌ها خوب هستیم — اما نظارت بر بودجه کسل‌کننده است که نیاز به تمرکز و صبر دارد، نه فقط حرف زدن. این دقیقاً دلیلی است که چرا دزدها آن را به یغما بردند.

ما در Rappler فراخوان می‌دهیم که فشار برای شفافیت در سطح وزارتخانه‌ها گسترش یابد. چه چیزی دریافت شد و چه چیزی توسط هر وزارتخانه خرج شد؟ ناظران باید به آن دسترسی داشته باشند.

سنا و مجلس باید نظارت قانونگذاری عمیق‌تری بر هزینه‌های بزرگ مانند پروژه‌های زیرساختی اعمال کنند — در حالی که پروژه‌ها در حال اجرا هستند، نه زمانی که قبلاً راه‌اندازی شده‌اند. جعل لیست‌های تطبیق آسان است، همان‌طور که در افشاگری سناتور پینگ لاکسون دیدیم. چند پروژه کنترل سیل در کاغذ "تکمیل شده" است (تا پرداخت دریافت شود) اما در واقع هنوز رها شده است؟

نظارت بر بودجه نمی‌تواند مثل همیشه باشد. و این فقط کار ناظران نیست — همه سازمان‌های مدنی باید نظارت بر بودجه محلی ایجاد کنند: چگونه دولت‌های محلی صندوق حمایت از دولت محلی را خرج می‌کنند؟ کمک‌ها چگونه توزیع می‌شود؟ وزارت آموزش و وزارت بهداشت چگونه بودجه خود را خرج می‌کنند؟ 

نه تنها بودجه سخت، بلکه آنچه بودجه نرم نامیده می‌شود را نیز نظارت کنید. مثال‌هایی از بودجه سخت، بودجه‌های "قابل تخصیص" وزارت کارهای عمومی و بزرگراه‌ها و جاده‌های مزرعه به بازار وزارت کشاورزی است. بودجه نرم، پروژه‌های کمکی اختیاری است که زمانی توزیع می‌شود که سیاستمدار ضامن باشد.

پونونگبایان می‌گوید، اگرچه اعتبارات برنامه‌ریزی نشده کاهش یافته، نگران‌کننده‌تر این است که همچنان انباشته‌ای از پروژه‌هایی که باید برنامه‌ریزی شده باشند باقی می‌ماند — و گویا این کار انجام می‌شود تا فضایی برای بودجه ایجاد شود!

مشت بالا بردن و راهپیمایی اشکالی ندارد — اما ناظران خزانه ملی باید سخت کار کنند تا مطمئن شوند بودجه به درستی خرج می‌شود و دیگر به صندوق‌های مخفی تبدیل نمی‌شود.

اجازه ندهیم بودجه ۲۰۲۶ دوباره ترویج‌دهنده فساد شود به جای اینکه محرک رشد باشد. – Rappler.com