سفر رفت و برگشت بیت کوین نهادی در سال 2025: هزینه پنهان سرمایه بلااستفاده | نظر

دارندگان نهادی ارز دیجیتال بیت کوین (BTC) سال 2025 را با معاملات بیت کوین در حدود 94,000 دلار آغاز کردند. تا اکتبر، آن‌ها شاهد افزایش آن به اوج قیمت جدید 126,200 دلار بودند، حرکتی که تز کلان برای کمیابی دیجیتال و پذیرش نهادی را تأیید کرد. خزانه‌داری‌های شرکتی که در طول نوسانات نگه داشتند، استخراج کننده ارز دیجیتال هایی که از فروش خودداری کردند و صندوق‌هایی که تخصیص داده شده باقی ماندند، همگی این افزایش ارزش را روی کاغذ ثبت کردند.

سپس آن‌ها همه چیز را پس دادند. ارز دیجیتال بیت کوین در حال حاضر نزدیک به 85,000 دلار معامله می‌شود، کمتر از جایی که سال را آغاز کرد. موسساتی که موج صعود و نزول را طی کردند، اکنون با بازدهی از ابتدای سال تا به امروز زیر صفر نشسته‌اند. اما در حالی که قیمت به هیچ جا نرسید، هزینه‌ها به تجمع ادامه دادند. کارمزدهای نگهداری واجد شرایط در تمام سال بین 10 تا 50 نقطه پایه بود. فرصت‌های بازده دست نخورده باقی ماندند. سفر رفت و برگشت هزینه واقعی داشت.

در مقیاس بزرگ‌ترین دارندگان شرکتی (بیش از 600,000 BTC)، هزینه فرصت رها کردن آن سرمایه بیکار عظیم است. در سراسر حدود 2 میلیون BTC نهادی صنعت (که توسط خزانه‌داری‌های شرکتی، شرکت‌های خصوصی و دولت‌ها نگهداری می‌شود)، هزینه‌های نگهداری جمعی اغلب از بیش از 100 میلیون دلار تا نزدیک به 1 میلیارد دلار متغیر بود. برای پوزیشن هایی که سال را ثابت به پایان رساندند، این کارمزدها یک زیان خالص را نشان می‌دهند. اگر این پوزیشن ها از زیرساخت بازده بومی بیت کوین استفاده می‌کردند، می‌توانستند هزینه‌های نگهداری را جبران کرده و بازدهی مثبت تولید کنند.

سؤالی که اکنون خزانه‌داری‌ها با آن روبرو هستند این نیست که آیا ارز دیجیتال بیت کوین به عنوان ذخیره ارزش کار می‌کند. سؤال این است که آیا عملکرد ثابت منهای کارمزدهای نگهداری نتیجه قابل قبولی را نشان می‌دهد، زمانی که زیرساخت برای تغییر معادله وجود دارد.

هزینه واقعی نگهداری

الزامات نگهداری واجد شرایط برای دارندگان نهادی ارز دیجیتال بیت کوین کارمزدهای 10 تا 50 نقطه پایه سالانه را الزامی می‌کنند. اینها به ندرت هزینه‌های قابل مذاکره برای نهادهای تنظیم شده هستند. حسابرسان و تنظیم‌کننده‌ها نگهداری واجد شرایط را برای هر موسسه‌ای که ارز دیجیتال بیت کوین در ترازنامه خود دارد، الزامی می‌کنند.

برای یک پوزیشن استاندارد 100 میلیون دلاری، این به 100,000 تا 500,000 دلار در سال هزینه نگهداری تبدیل می‌شود. در سراسر BTC بازار گسترده‌تر در دستان نهادی، زهکشی سرمایه قابل توجه است.

هنگامی که این سودها از بین می‌روند و پوزیشن ها به سربه‌سر برمی‌گردند، کارمزدها کل کشش عملکرد سال را نشان می‌دهند. محاسبات قبل از اینکه هر ارزش عملیاتی یا استراتژیک در نظر گرفته شود، بازده منفی تولید می‌کند.

در همین حال، زیرساخت بازده بومی بیت کوین که می‌تواند این هزینه‌ها را جبران یا حذف کند و در عین حال بازدهی اضافی تولید کند، علیرغم رسیدن به بلوغ در طول 12 ماه گذشته، تا حد زیادی توسط دارندگان نهادی دست نخورده باقی مانده است.

زیرساخت بازده بومی بیت کوین در سال 2025 بالغ شد

امور مالی غیر متمرکز با نام اختصاری دیفای بومی بیت کوین، که معمولاً BTCFi نامیده می‌شود، به زیرساخت بازده ساخته شده مستقیماً روی ارز دیجیتال بیت کوین یا زنجیره جانبی های ایمن شده بیت کوین اشاره دارد، نه از طریق توکن های بسته‌بندی شده یا پلتفرم‌های وام‌دهی متمرکز. در طول سال 2025، این زیرساخت به قابلیت اجرای نهادی رسید.

BTCFi اکنون تقریباً 8.6 میلیارد دلار در کل ارزش قفل شده را نشان می‌دهد، بر اساس داده‌های دسامبر 2025. ارائه‌دهندگان بزرگ نگهداری نهادی با زیرساخت لایه 2 بیت کوین یکپارچه شده‌اند. رفتار حسابداری GAAP و IFRS برای پوزیشن های به ارزش بیت کوین از طریق چرخه‌های حسابرسی متعدد تعیین شده است. پروتکل‌های پیشرو برای سال‌های متعدد با مدل‌های امنیتی لنگر انداخته به اثبات کار بیت کوین عمل کرده‌اند.

این سیستم‌ها بدون بسته‌بندی ارز دیجیتال بیت کوین در توکن های ERC-20، فروش پوزیشن های اساسی یا معرفی ریسک نگهداری متمرکزی که شرکت‌هایی مانند Genesis و BlockFi را در سال 2022 از بین برد، بازده تولید می‌کنند. استراتژی‌های در دسترس پروفایل‌های ریسک مختلف را پوشش می‌دهند. رویکردهای محافظه‌کارانه شامل وام‌دهی و وثیقه‌گذاری استیبل کوین در محدوده 2 تا 5 درصد بازده سالانه است. استراتژی‌های متوسط شامل خزانه‌های ساختاریافته و تأمین نقدینگی 5 تا 7 درصد بازده سالانه تولید می‌کنند.

همه قرار گرفتن در معرض یکسان بیت کوین را حفظ می‌کنند. آنچه تغییر می‌کند این است که آیا دارایی درآمد تولید می‌کند یا در حالی که هزینه‌ها را متحمل می‌شود، بیکار می‌نشیند.

هزینه سفر رفت و برگشت سال 2025

یک پوزیشن نهادی ارز دیجیتال بیت کوین را در نظر بگیرید که در سال 2025 با 94 میلیون دلار شروع شد (1,000 BTC در 94,000 دلار). تحت مدل نگهداری سنتی در 30 نقطه پایه سالانه، این پوزیشن در طول سال 282,000 دلار کارمزد نگهداری پرداخت کرد و در عین حال 0 درصد بازده تولید کرد.

وقتی ارز دیجیتال بیت کوین در اکتبر به 126,000 دلار رسید، پوزیشن ارزش 126 میلیون دلار داشت، یک سود قابل توجه تحقق نیافته. همانطور که ارز دیجیتال بیت کوین تا اواسط نوامبر به 93,000 دلار برگشت، آن پوزیشن ارزش 93 میلیون دلار داشت. این یک زیان تحقق یافته 1 میلیون دلاری از نقطه شروع است، به علاوه 282,000 دلار کارمزد نگهداری. تأثیر کل: منفی 1.282 میلیون دلار.

تحت یک مدل بازده بومی بیت کوین، همان موسسه می‌توانست کشش نگهداری را از طریق زیرساخت یکپارچه حذف کند و در عین حال 6 درصد بازده سالانه را از طریق استراتژی‌های وام‌دهی ساختاریافته محافظه‌کارانه تولید کند. این تقریباً 60 BTC در بازده تولید می‌کرد. حتی با قیمت پایین‌تر 93,000 دلار، کل پوزیشن ارزش 98.5 میلیون دلار داشت.

تفاوت بین این دو رویکرد برای یک پوزیشن شروع 94 میلیون دلاری تقریباً 5.5 میلیون دلار است. در بزرگترین مقیاس‌های خزانه‌داری شرکتی، تفاوت بالقوه صدها میلیون برای سال است. در سراسر بازار نهادی، شکاف بین آنچه اتفاق افتاد و آنچه ممکن بود به میلیاردها اندازه‌گیری می‌شود.

چرا استخراج کننده ارز دیجیتال ها ابتدا حرکت می‌کنند

استخراج کننده ارز دیجیتال های بیت کوین با حادترین نسخه این مشکل روبرو هستند. آن‌ها به سرمایه در گردش برای عملیات نیاز دارند، اما فروش BTC برای به دست آوردن آن به معنای از دست دادن هرگونه افزایش ارزش آینده است. جایگزین‌های سنتی به فروش با هزینه پتانسیل صعودی یا نگه داشتن ذخایر بیکار در حالی که سرمایه را با نرخ‌های حق بیمه قرض می‌گیرند، محدود شده است.

اقتصاد پس از هالوینگ بیت کوین تصمیم را فوری کرده است. هنگامی که پاداش‌های استخراج در آوریل 2024 نصف شد، حاشیه‌های عملیاتی فشرده شدند. استخراج کننده ارز دیجیتال هایی که ارز دیجیتال بیت کوین را از 94 هزار دلار به 126 هزار دلار رساندند و برگشتند بدون اینکه هیچ بازده‌ای در پوزیشن های خزانه‌داری خود تولید کنند، اکنون با چرخه بودجه 2026 روبرو هستند، در حالی که یک سال کامل کارمزد نگهداری پرداخت کرده‌اند و چیزی برای نشان دادن ندارند.

آنچه سال 2025 واقعاً نشان داد

استراتژی‌های نهادی ارز دیجیتال بیت کوین تا اکتبر همانطور که طراحی شده بود عمل کردند. ارز دیجیتال بیت کوین 34 درصد از سطوح ژانویه افزایش یافت و دارندگان آن حرکت را ثبت کردند. زیرساخت کار کرد. نگهداری واجد شرایط مقیاس یافت، ETF ها ده‌ها میلیارد ورودی را جذب کردند و خزانه‌داری‌های شرکتی به افزودن به پوزیشن ها ادامه دادند.

اما سال 2025 همچنین نشان داد که چه اتفاقی می‌افتد وقتی نوسانات در هر دو جهت عمل می‌کند. پوزیشن هایی که سال را ثابت یا منفی به پایان رساندند، هنوز هزینه‌های تضمین شده را متحمل شدند. عملکرد نه در برابر اوج اکتبر بلکه در برابر واقعیت تمام سال اندازه‌گیری شد.

زیرساخت برای ترکیب قرار گرفتن در معرض قیمت با تولید بازده در حالی که کشش نگهداری را حذف می‌کند، اکنون وجود دارد. این از طریق چرخه‌های بازار متعدد با میلیاردها در کل ارزش قفل شده عمل کرده است. چارچوب‌های انطباق GAAP و IFRS از طریق چرخه‌های حسابرسی مکرر تعیین شده‌اند. زیرساخت بومی بیت کوین از بازارهای خرسی متعدد جان سالم به در برده و از شکست‌های ساختاری که وام‌دهندگان متمرکز را آزار می‌داد، اجتناب کرده است.

همانطور که موسسات عملکرد سال 2025 را ارزیابی می‌کنند و استراتژی‌های خزانه‌داری 2026 را برنامه‌ریزی می‌کنند، سؤال این است که آیا بازدهی ثابت تا منفی منهای کارمزدهای نگهداری نتیجه قابل قبولی را نشان می‌دهد، زمانی که جایگزین‌ها قرار گرفتن در معرض یکسان ارز دیجیتال بیت کوین را حفظ می‌کنند و در عین حال درآمد تولید می‌کنند. اعتقاد پذیرش ارز دیجیتال بیت کوین را هدایت کرد. مدیریت استراتژیک می‌تواند آن پوزیشن ها را سخت‌تر کار کند.

ارز دیجیتال بیت کوین در سال 2025 نوسانات ارائه داد. با زیرساخت بازده اکنون عملیاتی و یکپارچه با ارائه‌دهندگان نگهداری واجد شرایط، سال 2026 به موسسات فرصتی برای به دست آوردن بازده می‌دهد، صرف نظر از اینکه ارز دیجیتال بیت کوین بالا، پایین یا جانبی حرکت کند.