با تشدید جنگ در ایران به اوجهای جدید، قدرت خارجی کشف کرده است که اهرم واقعی بر ایالات متحده دارد، علی واعظ از گروه بینالمللی بحران برای نیویورک تایمز نوشت — و این تهدید توسعه سلاح هستهای نیست.
واعظ نوشت: "نیروهای آمریکایی و اسرائیلی از هوا مسلط بودهاند و توانستهاند تقریباً به میل خود به دفاعهای متخلخل جمهوری اسلامی نفوذ کنند. آنها نه تنها تواناییهای نظامی تهران، بلکه پایگاه صنعتی تولید ناوگان موشکها و پهپادهای آن را نیز تضعیف کردهاند. حملات یک بار دیگر آسیبپذیریهای اطلاعاتی قابل توجه ایران را آشکار کرده است که امکان هدفگیری و کشتن رهبر معظم، آیتالله علی خامنهای، در میان سایر رهبران ارشد نظامی و سیاسی را در آغاز کمپین فراهم کرد. اما سؤال اصلی در این جنگ هرگز این نبود که آیا ایران میتواند آسیب ببیند. بلکه این بود که آیا درد به تسلیم تبدیل میشود. تاکنون، نشده است."

مشکل بزرگتر تنگه هرمز است که عملاً توسط فعالیت نظامی ایران بسته شده و 20 درصد از حمل و نقل نفت جهان را با خود متوقف کرده است. و ترامپ هیچ راهی برای خنثی کردن این وضعیت پیدا نکرده است.
واعظ نوشت: "آقای ترامپ اکنون سه گزینه دارد. او میتواند تشدید کند، بنابراین صحبت از اعزام نیروهای آمریکایی به خاک ایران یا تصرف موقعیتهای استراتژیک برای بازگشایی مجدد خطوط کشتیرانی است. مداخله زمینی نشاندهنده تشدید ساده جنگ فعلی نخواهد بود. آن را به طور کامل تغییر خواهد داد. ایران به احتمال زیاد آبراهها را مینگذاری میکند، نیروهای آمریکایی را مستقیمتر هدف قرار میدهد، زیرساختهای خلیج فارس را تهاجمیتر مورد حمله قرار میدهد و بازیگران منطقهای اضافی را به آتش میکشد."
به عبارت دیگر، او ادامه داد: "درگیری دیگر صرفاً درباره جاهطلبیهای هستهای ایران یا حتی رژیم آن نخواهد بود. به مبارزه بر سر شریانهای تجاری تبدیل میشود — جنگی که پیامدهای آن بسیار فراتر از میدان نبرد تابش خواهد یافت."
ترامپ از سوی خود روشن کرده است که بازگشایی مجدد تنگه را مسئولیت ایالات متحده نمیبیند، حتی در حالی که قیمت بنزین در داخل کشور به سرعت افزایش مییابد.


